vrijdag 26 april 2024

Afhankelijk

Afhankelijk

Onafhankelijk onderzoek
wijst uit dat hier
alles van alles afhangt
als klimop.

Ook een fietstocht
naar de boomgaard
daar in het dorp
komt niet spontaan

en eindigt in
de natuurwinkel
hier op het industrieterrein.

Het hoge water
is een tegenvaller.
Een trein passeert,
dat is wat treinen doen,
een viaduct dendert
boven het snelverkeer.

Er is geen plaats meer
voor ruimte.

maandag 22 april 2024

Een dichter, niet nuchter

Een dichter, niet nuchter


1

Je hand vindt de mijne,
ik vouw vingers om de jouwe,
voel de vleugels
en verstoor
die vlinder niet.

Je wimpers strelen
wat je ogen zien.
Dit is alles,
en alles is voldoende.
Geen uitleg verstoort
de waterspiegel.

De rede ontvleesd, het hart gevild,
het denken ontbloot,
een thuiswedstrijd
met alleen winnaars.

Dit kan niet dichter.


2

Hoe kon ik nuchter blijven
terwijl zij me glas na glas
de wijn van haar lach schonk,
ik dronk, en bleef drinken?

Hoe kon ik afstand houden
toen ik haar telkens opnieuw
in mijn hart vond, ongekend?

Ik herinner me haar ogen,
het landschap wat ik daar zag.
Waar ik nu ben herken ik niet.
Dezelfde zon komt dagelijks op,
maar mijn ontwaken
blijft vreemd en telt niet.

Hoe kon ik zo blind blijven
in dit licht? Niets beweegt
zonder pijn.
Zowel aarde als zon bewegen
en ik, dichter, sta stil,
te nuchter.

maandag 15 april 2024

De sering

De sering

Ik moet
het teken gemist hebben.
Misschien was ik plassen,
of werd gebeld aan de voordeur.
Toch is het niet gering.

Deze morgen
reed ik de groencontainer
naar de oever van de straat
en ik weet zeker
dat de seringbloemen
nog sloten.

Deze avond,
op een teken van binnenuit,
staan ze allemaal wolkenwit
open en bloot in bloei,
zolang het duurt.
Ze zullen niet tegelijkertijd
verdorren, verwelken, sterven,
dat weet ik.

Dat weet de struik niet,
die weet niets.
De bloemengeur bedwelmt,
vult de tuin waar ik wacht
op niets bijzonders.
De sering bloeit uit alle macht.

In mijn verbeelding
is elke sering uniek,
niet voor herhaling vatbaar.
Begin en einde zijn illusies
die ik mezelf voorspiegel,
en niemand kan beloven.

De merel van deze jaargang
improviseert solo’s
bovenin de sering.
De geur van gouden afrikaantjes
en purperen lavendel
verjaagt muggen.

Tot een regendruppel
van de bladeren
in de vijver druipt
is hij vervuld
van de waan en dronkenschap
van leven en dood.

Een bries steekt op
en wiegende twijgen
van de sering
wissen de hemel.