woensdag 28 februari 2018

Goal / geen goal

Goal / geen goal


Zoek en vind
de beweging,
wind in de vleugels.
Hier vind en bevind ik mij,
in een slordige wachtrij.

Op de muur in stoepkrijt
een poging tot rechtspraak,
een rechthoek.
Daarbinnen geschreven 'GOAL',
daarbuiten 'GEEN GOAL'.

Herken
die bestemming,
dat plan,
hoe onvast ook.

De werkzoekenden
wachten bij het uitzendbureau
in T-shirt of krijtstreep
en mijden elkaars blik.
Elk van hen leest
de tekens aan de wand
en telt af.

dinsdag 27 februari 2018

Van binnen

Van binnen

Als het koud is buiten
mag de huiskat binnen
op bed slapen.
Bijna verlegen, beleefd,
zoekt hij zijn plek,
en snorrend houdt hij
mijn rug en hart warm.

Als de kogel komt,
komt hij van rechts
noch links,
maar van binnen.

Als ik 's ochtends
beneden kom, in de keuken,
wacht hij
naast zijn voederbak,
beschaafd, aanhankelijk,
volgzaam.
Hij hoorde het wekalarm
en geeft kopjes
aan alles wat beweegt
en hem omgeeft.

Als het einde komt
zal blijken dat het er
altijd al was,
diep van binnen.

Hij spitst de oren
en kijkt me aan.
Alles komt van binnen.

zondag 25 februari 2018

Gezocht einde


Gezocht einde


Verlossende verlichting
en ongeloof bij thuiskomst.
Teveel van het goede,
van alles eigenlijk.

Ik verwar mezelf
als sinds mijn geboorte
met mezelf,
een tijdrovende illusie.

En dan
past het uitgeknepen theebuiltje
in de lege eierschaal,
de halve sinaasappelschil
de afvalemmer
de keukenkast
dit huis,

dat ik tijdelijk
het mijne mag noemen.

En dan
past dit plan
in de stroming
van de rivier
waarin ik me staande hou
zolang het duurt.

vrijdag 23 februari 2018

Onder de vermisten


Onder de vermisten


Waar een wil is
is maar één weg,
waar er geen is ontelbare,
en wat niet leeft,
blijft, hier waar ik niet
anders ben, anders dan vermist.

De degeneraat.
Mijn ouders stierven
en kwamen daar niet van terug.
Ik pulk resten valwild
van de motorkap
in een samenloop
van onhandigheden.

Later op de avond
traditionele vrouwendressuur,
met onderbetaalde
tegenkandidaten
op een wereldvreemd scherm.

Datums vervallen.
Vat me samen, mijn lief,
in jouw lijf en leden,
tot mijn heden toekomst krijgt.
Wat niet wil,
wat niet deert.
Ik ga open.

maandag 19 februari 2018

God ziet mij


God ziet mij


Ik heb u overleefd,
ridicule jager,
uitgegroeide dwerg
in uw bruine corduroy broek
met keiler en jachttaferelen
aan wanden vol geweien en trofeeën,
achter uw onbegrepen boeken
en bebloede slagtanden,
ongerepte handen en holle hersens.

Spreuken overheersen,
verstoppen het denken.
'Die een ambacht heeft geleerd

verdient de kost waar hij verkeert'
Ja, dat zal best,
maar uw toegeknepen oogleden
verbergen de onmacht niet
over uw rijkdom en vrijheid.
Uw grijsharige balzak
en vuist met purperen eikel
bestoken onhoudbaar en stuurloos
mijn dozijnjarig kruis.
Uw verspilde zaad en mijn bloed
sijpelt over mijn onbehaarde benen
in mijn leren sandalen.
'God ziet mij'
en toch houdt niets u tegen.

Geestelijke minuscuul
in een volgroeid lichaam,
deze prooi heeft u overleefd.
U kunt altijd nog
in uw absurd geloof
de ogen sluiten.
Als ik ze sluit,
zie ik u.

donderdag 15 februari 2018

Het woord bij de daad


Het woord bij de daad


De opmaat telt af.
Kordaat
voegt het koor daad
bij woord.
Stapje links, stapje rechts,
in vol ornaat,
geen dans. Dat volstaat

terwijl de zaal vol staat
in een regen van tweets,
posts en stroperige herrie,
een derrie van nauwe beats,
op die fiets.

Grootspraak op formaat.
Obligaat wordt herhaald
en herhaald.
Het koor getuigt
en buigt buiten zinnen,
onhoorbaar.

Het leidt tot het niets
dat me
naar de uitgang zuigt
waar de poort
me doorlaat.

woensdag 14 februari 2018

Blindelings

Blindelings


Ik was blind
en zag de dagen passeren,
trager dan wolken en groter,
op het netvlies gegrift.
Hier in vaders dodencel
wacht een martelaar
op onthoofding,
verlossing,
bevrijding.

Dat is het geschenk:
door tralies het ooglicht,
het ontwaken,
zonsopgang
en ademhaling
waar welke dag telt,
in en uit. Ook de laatste dag
van bisschop Valentijn
in Claudius' gevangenis.
Hij schrijft:

'Er komt vaker
steeds meer minder,
en wat ik je gun
is nooit wat je krijgt,
maar soms meer en beter.
Open je mond, je hart:
honingboter
deze tijding.

Door deze gave, gift.
zullen al je dagen zijn
een samenzijn.
Negeer haat, venijn,
en dwaal verder,
op de tast vooruit.
Tot later.
Van je Valentijn',
en blijft.

http://www.heiligen.net/heiligen/02/14/02-14-0269-valentinus-rome.php